O medo do amor por trás do “sumiço” depois do sexo


Algumas (e alguns) pacientes, muitas vezes, queixam-se de que “todos os homens são iguais: depois de transarem (uma ou algumas poucas vezes), desaparecem”, mesmo que tenham sido atenciosos, gentis ou carinhosos antes, mesmo que as interações até ali tenham sido, aparentemente, de quem queria envolvimento afetivo.
Que possa haver um traço histórico-cultural entre nós que cultivou uma suposta qualidade nos homens “garanhões” e “galinhas”, que podem, de fato, deliberadamente sumir depois do sexo para buscar a(o) próxima(o) parceira(o), tenho sérias suspeitas em relação a generalizações absolutas (ou seja, certamente há homens que não se encaixam nesse perfil). Além disso, parece-me evidente que, por trás de cada ocorrência do “desaparece depois de transar”, há uma história de vida singular e um desencontro ou um sintoma afetivos, a serem melhor analisados.
O que constato é que, mesmo que tenha havido uma intenção legítima do homem de estabelecer um vínculo afetivo, algumas vezes algo dá errado no encontro sexual. Por exemplo, não há “química” corporal, ou a(o) parceira(o) não provoca tanta excitação na hora “H”, ou há algum incômodo em relação a algo, ou ainda a atitude da(o) parceira(o) não “se encaixa” na fantasia inconsciente do sujeito e assim por diante. Seja lá qual for o fator, é bom que se diga, tem relação com o desejo (inconsciente) do homem. Portanto, a mulher (ou o outro homem, no caso de homossexuais) pouco podia ter feito, muitas vezes, para reverter o caso. Claro que “ajustes” poderiam acontecer num encontro posterior, até porque, frequentemente, a primeira transa com alguém não costuma entrar para a lista das melhores da vida. Mas nem sempre ajustes são capazes de reverter o que está em jogo no desejo.
Seja como for, em muitos casos (a serem verificados um a um, evidentemente), o que freia o desejo não é da ordem do mero desencontro com o outro, mas da ordem do sintoma do homem, de algo que o amedronta na possibilidade de amar, que o faz recuar, se esquivar, “sumir”.
Amar é lançar-se nos braços do outro pelo que representa para o sujeito, por algo de si mesmo, por algo da mãe, do pai, de alguém significativo, por algo que nos falta que é difícil (se não impossível) nomear inteiramente. Amar é expor-se, é estar vulnerável, é estar dependente, em alguma medida, do que vem do outro, já que o amor leva consigo a expectativa de ser amada(o) de volta. Amar é oferecer-se sem garantia de que haja reciprocidade, sem garantia de que não seja abandonado no futuro. Amar é estar certo de que a dor da perda virá, algum dia[1].
É claro que isso é sempre também uma construção social e, portanto, amamos de formas diferentes de nossos antepassados na Idade Média, por exemplo[2]. Portanto, a julgar pelas análises sociológicas de Bauman[3], os amores têm-se tornado muito mais voláteis e passageiros. Que tal afirmação possa ser verdade em muitos casos e que talvez seja mesmo uma tendência, certamente nem todo mundo mergulhou nesse modo de viver “líquido”[4]. E, de qualquer forma, torço para que cada um que recua diante do amor – quer seja por sintoma social ou pessoal - possa ir atrás de (possíveis) respostas, se isso é algo que faz sofrer.
Não que não se possa levar uma vida sem amor erótico (que é desse do qual falo), mas é que, para mim, sem isso, ela parece bem mais sem graça. Compartilho da visão de um Milan Kundera sobre a “insustentável leveza do ser”[5]. Ou da visão do personagem Sr. Perlman, pai do garoto Elio, no filme “Me chame pelo seu nome”, quando diz ao filho, que estava sofrendo porque a pessoa amada havia ido embora:
Nós extirpamos tanto de nós mesmos pra nos curarmos das coisas mais rápido, que vamos à falência [emocional] aos 30 anos. E temos menos a oferecer cada vez que começamos com alguém novo. Mas forçar a si mesmo a não sentir nada, para não sentir nada... Que desperdício!
Antônio C. de Barros Jr.
Psicólogo clínico/ psicanalista/ psicoterapeuta
Doutor e mestre em Psicologia pela USP.
Autor do livro: Quem vê perfil não vê coração: fragilidades narcísicas e a construção de imagens de si nas redes sociais. Editora Escuta.
Ex-filiado ao Instituto Brasileiro de Psicanálise Winnicottiana (2021 a 2023)
Ex-membro da Associação Campinense de Psicanálise (2004 a 2010).
Contato:
Referências:
[1] Como o colega Rodrigo Luz bem nomeou em seu livro, “luto é outra palavra para falar de amor”. Portanto, se há amor, haverá luto na perda. LUZ, Rodrigo. Luto é outra palavra para falar de amor: Cinco formas de honrar a vida de quem vai e de quem fica após uma perda. São Paulo: Editora Ágora, 2021. [2] BAUMEISTER, Roy F. Identity: cultural change and the struggle for self. New York: Oxford University Press, 1986. [3] BAUMAN, Zygmunt. Amor líquido: sobre a fragilidade dos laços humanos. Rio de Janeiro: Zahar, 2004. [4] ANDRADE, Darlane Silva Vieira. Solteiras/os procuram? Sobre sexualidade e solteirice em Salvador. Revista Feminismos, v. 4, n. 2/3, 2016. SANTOS, Ingrid Cristina Lúcio dos. “Mulher solteira procura”: um estudo em torno da solteirice na representação social feminina. Polêm!ca, v. 14, p. 001-022, 2015. [5] KUNDERA, Milan. A insustentável leveza do ser. São Paulo: Companhia de Bolso, 2008.
Imagem do post: quicksandala por Pixabay




https://jw88.social/ nói thật lúc bấm vào mình cũng hơi lăn tăn, sợ kiểu trang nhìn rối rắm với chữ nghĩa dày đặc. Nhưng mở trên điện thoại lên lại thấy họ làm khá gọn, các khối nội dung chia ra rõ ràng nên kéo xuống một mạch vẫn biết mình đang đọc đoạn nào, chữ với khoảng trống vừa mắt chứ không bị dí sát; cái menu cũng đặt ngay chỗ dễ thấy nên mình đổi qua lại vài mục mà không phải loay hoay tìm. Mình đọc lướt phần giới thiệu thì thấy họ ghi luôn chuyện mã hóa SSL 256-bit kèm bảo mật nhiều lớp, nghe không phải kiểu nói cho có vì trình bày thành một đoạn…
LV88.COM thì mình cũng vừa nghía thử như bạn nói, ban đầu hơi nghi ngờ kiểu trang giải trí hay bị rối mắt nhưng vào rồi thấy ổn hơn mình nghĩ; bố cục nhìn khá trực quan, chữ với các khối nội dung để gọn nên lướt một vòng là biết mình đang ở mục nào, không phải đảo qua đảo lại nhiều. Mình dùng trên điện thoại là chính nên để ý cái phần tối ưu di động, thao tác cuộn với chạm chuyển mục phản hồi nhanh, không bị giật hay loạn vị trí (mấy trang khác hay bị lệch khi load thêm nội dung). Nói chung cảm giác họ làm giao diện theo kiểu hiện đại, dễ…
dn 88 mình mới lướt thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, kiểu vào xem giao diện ra sao chứ chưa có thời gian ngồi khám phá kỹ. Cảm giác đầu tiên là trang nhìn khá thoáng, chữ không bị dồn dập nên đọc lướt cũng dễ. Mình thích cái cách họ để thông tin “link chính thức mới nhất 2026” khá nổi bật, khỏi phải mò lâu mới thấy. Kéo xuống dưới thì mấy khối nội dung chia theo ô rõ ràng, nhìn phát biết đang ở phần nào, chuyển qua lại cũng không bị giật lag gì. Nói chung giao diện làm gọn gàng, màu sắc vừa phải, và mấy heading của từng khung nội dung được căn…
kèo nhà cái 5 tối qua mình rảnh vài phút trước khi ngủ nên bấm vào xem thử cho biết thôi. Mình không định đọc kỹ gì, chỉ lướt qua xem bố cục có dễ nhìn không, mà thấy họ để phần bảng tỷ lệ kèo khá nổi bật nên nhìn cái là nắm được nhịp trận, mấy con số cập nhật kiểu liên tục nên cảm giác đang chạy theo thời gian thực chứ không đứng yên. Kéo xuống dưới thì có mấy khối nội dung giải thích kèo (kiểu kèo nửa trận toàn trận) tách riêng ra, chữ tiêu đề to rõ, đọc nhanh vẫn hiểu đang nói về gì và không bị rối mắt như nhiều trang…
jw88 ổn không nhỉ? Mình cũng hơi nghi ngại kiểu “lại thêm một trang na ná nhau” nên chỉ lướt nhanh cho biết thôi, nhưng mà mở lên thì thấy cách họ trình bày khá dễ chịu, không bị rối mắt, nhìn một lượt là hiểu đâu là phần giới thiệu và đâu là nội dung chính, kiểu chia thành các khối rõ ràng nên kéo xuống không bị lạc. Mình không chơi gì cả, chỉ thử bấm qua vài mục xem có mượt không. Cũng ổn. Chữ dễ đọc. Trên điện thoại vẫn thoải mái, không phải căng mắt. Với lại mình để ý họ có nhắc tới chuyện bảo mật an toàn ở phần nội dung, nên cảm…