A beleza e a dor da maternidade: deixar que o filho siga seu próprio caminho...
- Antonio C. de Barros Jr.

- 29 de jul. de 2019
- 2 min de leitura
Atualizado: 6 de abr.

As mães passam por alguns lutos ao longo da vida. E isso pode ser bastante duro para algumas. Aos poucos precisam se acostumar com o fato de que o filho (ou a filha) não faz parte delas – desmamam. Depois precisam se acostumar com a ideia de que ele não estará o tempo todo com elas – seja porque estas vão trabalhar, seja porque o pequeno vai para a escola, fica na casa de amigos, faz viagens com a turma. Mais tarde as mães têm de lidar com as peculiaridades do rebento, com suas características estranhas, com suas escolhas alheias à vontade delas, com as ausências cada vez mais incertas, mais longas. Têm de lidar com a ideia de que haverá outras mulheres ou outros homens a quem a cria amará de forma intensa e que a levarão para longe, de vez.
Esse processo todo varia, claro, de mãe para mãe, de filho para filho, de história pessoal para história pessoal, e, raramente, ocorre de forma linear ou sem tropeços. Mas será muito mais duro para aquelas mães que se agarrarem à ideia de que o filho veio para preencher, de maneira (quase) plena, a falta primordial que têm.
E noto, seja na minha prática clínica psicanalítica, seja no contato com pessoas conhecidas, que, se o filho tem alguma condição psíquica/ neurológica especial, que demande maiores cuidados em determinado momento da vida, isso tende a ser ainda mais dramático e as mães tendem a se agarrar, imaginariamente, à fantasia de que precisam cuidar demais, mesmo quando, ao contrário, precisariam, cada vez mais, desenvolver a autonomia do menino (ou da menina, a depender do caso). Fazem isso, muitas vezes, para não ter de se haver (novamente) com sua solidão mais íntima, com aquilo que lhes falta (e sempre faltará, em alguma medida), com certo vazio existencial.
É preciso que cada mãe, então, consiga entrar em contato novamente com essa solidão, com essa falta primordial (e ver outras possibilidades de lidar com ela); é preciso que viva os lutos necessários a cada período do desenvolvimento do filho para que, num gesto de amor, pelo bem dele, permita que ele cresça, tenha suas próprias alegrias, lide com suas frustrações, sofra, regozije-se, siga seu próprio caminho, separe-se dela. O contrário disso pode ser uma existência de consequências e de sofrimentos realmente atrozes para ambos.
Nisso residem a beleza e a dor da maternidade.
Antônio C. de Barros Jr.
Psicólogo clínico/ psicanalista/ psicoterapeuta
Doutor e mestre em Psicologia pela USP.
Autor do livro: Quem vê perfil não vê coração: fragilidades narcísicas e a construção de imagens de si nas redes sociais. Editora Escuta.
Ex-filiado ao Instituto Brasileiro de Psicanálise Winnicottiana (2021 a 2023)
Ex-membro da Associação Campinense de Psicanálise (2004 a 2010).
Contato:




gg88 mình cũng kiểu nghe nhắc nhiều quá nên bấm vào coi thử cho biết thôi. Không phải dân chơi gì đâu nên mình chỉ lướt nhanh xem bố cục với cách họ trình bày nội dung. Ấn tượng đầu là giao diện nhìn khá thoáng, chữ rõ, mấy khối thông tin tách ra gọn nên kéo xuống không bị rối mắt. Mình có dừng lại ở phần bài viết hướng dẫn, thấy họ có bài kiểu “Tam Cúc là gì” với “Phỏm cách chơi online”, đọc lướt vài đoạn là nắm được ý chứ không bị nhồi chữ dài ngoằng. Nói chung xem trên màn hình to nhìn nét kiểu 4k, tiêu đề và các block nội dung chia…
https://www.jlbdt.vip/ showed up while I was scrolling a discussion, so I opened it out of curiosity and just poked around the interface for a minute. First thing I noticed is it doesn’t feel like a maze—navigation is pretty easy to spot and the options seem grouped in a way that makes sense, so you’re not clicking blindly. The pages also read clean because the info sits in separated blocks instead of being jammed together, which makes it quick to skim. I wasn’t even trying to dig into anything deep, but moving between parts felt smooth and I didn’t get that “where am I?” feeling. The menu placement is obvious and the content is broken up into clear, tidy sections on…
OK88 mình thấy dạo này nhiều người nhắc nên cũng ghé thử cho biết, chủ yếu xem giao diện với cách họ trình bày thông tin thôi. Vừa vào là thấy trang khá dễ lướt, không bị rối mắt, mấy mục được chia nhóm nhìn phát hiểu luôn. Mình có đọc lướt phần giới thiệu thì thấy họ có nhắc giấy phép kiểu PAGCOR với Isle of Man, nên cảm giác ít nhất họ cũng chịu đưa thông tin nền ra cho người xem. Mình không đăng ký hay chơi gì cả, chỉ tò mò xem họ viết gì và bố cục có thân thiện không. Nói chung nhìn ổn, chữ dễ đọc, các khối nội dung tách đoạn rõ…