top of page

A beleza e a dor da maternidade: deixar que o filho siga seu próprio caminho...

  • Foto do escritor: Antonio C. de Barros Jr.
    Antonio C. de Barros Jr.
  • 29 de jul. de 2019
  • 2 min de leitura

Atualizado: 6 de abr.


Imagem: Pixabay
Imagem: Pixabay

As mães passam por alguns lutos ao longo da vida. E isso pode ser bastante duro para algumas. Aos poucos precisam se acostumar com o fato de que o filho (ou a filha) não faz parte delas – desmamam. Depois precisam se acostumar com a ideia de que ele não estará o tempo todo com elas – seja porque estas vão trabalhar, seja porque o pequeno vai para a escola, fica na casa de amigos, faz viagens com a turma. Mais tarde as mães têm de lidar com as peculiaridades do rebento, com suas características estranhas, com suas escolhas alheias à vontade delas, com as ausências cada vez mais incertas, mais longas. Têm de lidar com a ideia de que haverá outras mulheres ou outros homens a quem a cria amará de forma intensa e que a levarão para longe, de vez.


Esse processo todo varia, claro, de mãe para mãe, de filho para filho, de história pessoal para história pessoal, e, raramente, ocorre de forma linear ou sem tropeços. Mas será muito mais duro para aquelas mães que se agarrarem à ideia de que o filho veio para preencher, de maneira (quase) plena, a falta primordial que têm.


E noto, seja na minha prática clínica psicanalítica, seja no contato com pessoas conhecidas, que, se o filho tem alguma condição psíquica/ neurológica especial, que demande maiores cuidados em determinado momento da vida, isso tende a ser ainda mais dramático e as mães tendem a se agarrar, imaginariamente, à fantasia de que precisam cuidar demais, mesmo quando, ao contrário, precisariam, cada vez mais, desenvolver a autonomia do menino (ou da menina, a depender do caso). Fazem isso, muitas vezes, para não ter de se haver (novamente) com sua solidão mais íntima, com aquilo que lhes falta (e sempre faltará, em alguma medida), com certo vazio existencial.


É preciso que cada mãe, então, consiga entrar em contato novamente com essa solidão, com essa falta primordial (e ver outras possibilidades de lidar com ela); é preciso que viva os lutos necessários a cada período do desenvolvimento do filho para que, num gesto de amor, pelo bem dele, permita que ele cresça, tenha suas próprias alegrias, lide com suas frustrações, sofra, regozije-se, siga seu próprio caminho, separe-se dela. O contrário disso pode ser uma existência de consequências e de sofrimentos realmente atrozes para ambos.

Nisso residem a beleza e a dor da maternidade.


Antônio C. de Barros Jr.

Psicólogo clínico/ psicanalista/ psicoterapeuta

Doutor e mestre em Psicologia pela USP.

Autor do livro: Quem vê perfil não vê coração: fragilidades narcísicas e a construção de imagens de si nas redes sociais. Editora Escuta.

Ex-membro da Associação Campinense de Psicanálise (2004 a 2010).


Contato: 

Contato do whatsapp


10 comentários


laurasanms311989
há 3 dias

GG88 mình mới ghé thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, chủ yếu vào xem trang bày biện ra sao chứ không ngồi đọc kỹ. Cảm giác đầu tiên là giao diện khá thoáng, chia khối rõ nên lướt xuống không bị rối mắt. Mình có để ý họ có mấy bài kiểu giải thích cho người mới, như bài “Bao lô là gì?” nhìn tiêu đề là biết đang nói về gì, đỡ phải đoán. Thanh menu đặt chỗ dễ thấy, bấm qua lại giữa các mục cũng nhanh, không bị vòng vo. Nói chung vào xem vài phút là nắm được trang có gì nhờ tiêu đề nổi và các khối nội dung xếp gọn gàng ngay trên…

Curtir

darrylvar.g.as1384
há 3 dias

O8 mình thấy bạn bè nhắc nhiều quá nên cũng ghé thử cho biết, kiểu vào xem giao diện thôi chứ chưa chơi gì. Lướt vài phút là thấy trang làm khá thoáng, chữ không dồn dập nên đọc nhanh vẫn hiểu họ đang nói gì. Mình để ý phần tổng quan có nhắc mấy giấy phép như PAGCOR với Curacao đặt khá dễ thấy, ai quan tâm độ minh bạch chắc nhìn là nhận ra ngay. Mấy khối nội dung chia rõ ràng, kéo xuống không bị rối mắt, cảm giác họ biết cách “đóng gói” thông tin cho người mới. Nói chung mình thích kiểu trình bày theo từng box, tiêu đề to rõ và menu nằm chỗ…

Curtir

bentieshaand.re.ws3429
há 4 dias

GO88 dạo này thấy nhiều người nhắc nên mình cũng tò mò bấm vào xem thử cho biết, kiểu lướt giao diện thôi chứ không làm gì sâu. Ấn tượng đầu là trang nhìn khá gọn, không bị rối mắt như mấy chỗ khác, kéo xuống vẫn dễ theo dõi. Mình để ý họ chia nội dung thành từng khối rõ ràng, tiêu đề làm nổi nên đọc lướt cũng nắm được đang nói đoạn nào. Có vài chỗ nhắc tới mấy trò như Tài Xỉu hay Nổ Hũ nên đoán là dạng cổng game, nhưng cách trình bày không bị nhồi chữ quá mức. Nói chung cảm giác thân thiện, nhìn một lúc là quen tay, nhất là mấy…

Curtir

terrancecart.e.r.36.0.7
04 de ago.

33win dạo này thấy mọi người nói hoài nên mình tò mò vào nghía thử cho biết chứ cũng không chơi gì. Vào cái là thấy giao diện khá sáng sủa, nhìn không bị ngợp như nhiều trang khác. Mình để ý họ chia nội dung thành từng khối rõ ràng, kiểu lướt xuống là biết đang xem phần nào, không phải căng mắt tìm. Mấy chỗ thông tin họ trình bày dạng bảng cột nên đọc nhanh, nhìn phát là nắm được ý chính, không bị rối chữ. Menu cũng nằm chỗ dễ thấy, bấm qua lại giữa các mục thấy mượt, không phải load lại lằng nhằng. Nói chung chỉ xem vài phút thôi mà quen tay vì…

Curtir

savannapatt.er.s.on.7.0.4
01 de ago.

Winaz mình mới ghé thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, kiểu tò mò xem trang này trình bày ra sao thôi. Vào cái là thấy họ chia nội dung thành từng khối nhìn khá thoáng, không bị dồn chữ nên lướt nhanh vẫn nắm được ý. Mình có đọc qua đoạn giới thiệu lịch sử phát triển, họ ghi theo mốc thời gian từ 2025 tới nay nên dễ theo dõi, không phải kéo lên kéo xuống nhiều. Menu cũng đặt chỗ dễ thấy, bấm qua lại giữa mấy mục thông tin không bị lag hay rối. Nói chung cảm giác như họ cố làm cho người mới vào cũng hiểu được đang ở phần nào, đặc biệt là…

Curtir

© 2025 Antônio Carlos de Barros Jr. psicanalista/ psicólogo clínico/ psicoterapeuta

bottom of page